Gildebroederschap in Moergestel en het andere Oisterwijk


Ik zag het uittrekken van Gilde St. Sebastiaan&Barbara tgv zijn staatsiedag op 20 januari 2024
Het zette mij aan tot het schrijven van onderstaande lofprijzing

Telkens als zij zich trots en met staatsie in het dorp manifesteren
En in vol ornaat over straat traditiegetrouw hun weg weer gaan
Brengt het aanzien van dit tafereel de Gèsselse mens in hoger sferen
Het tableau vivant ziet men verwonderd en op gepaste afstand aan

Ze zien de gildebroeders lopen met vliegend vaandel en slaande trom
Daar trekken zij in historische kledij oogstrelend aan het volk voorbij
Net als toen met geheven blazoen, de hoed met veren op en sjerpen om
En de vrouwen van die mannen zijn er niet bij, die treden vandaag opzij

Vandaag hun staatsiedag, pracht en praal maar geen schietpartij erbij
Wedijveren doen zij heden niet; er is nergens een gildedag of landjuweel
Stoere mannen die men daar ziet en op dit vroege uur als kinderen zo blij
Eerst naar de kerk, eer aan God, daarna rijkelijk het bier maar niet te veel

Ze tonen hun zilveren schilden, blinkend in de bleke aarzelende winterzon
Gewonnen trofeeën pralend prijkend op de vooruitgestoken mannenborst
Ik wens: “Goh..als Ik vandaag ook eens keizer of koning bij hen wezen kon”
Dan leste ik na het gebed – dan komt de pret – met hen gebroederlijk de dorst

Het zijn álle Gèsselse Gilden die ik met dit ongerijmde gedicht nu eer
Hoe mooi is het telkens weer hun ware gildebroederschap te kunnen zien
Zoals ze zich vertonen waar dat hoort, waardig en dienend keer op keer
De drie van Gèssel: Sint Sebastiaan & Babara, Sint Joris en Sint Catrien

Maar ook in het cum annexus Oisterwijk, Heukelom en pas gewonnen Haaren
Houdt men de gildetradities hoog, voert men graag de strijd met pijl en boog
Weet men met koning schieten en alles daaromheen, het erfgoed te bewaren
Gaat men er na de gildemis genieten van het bier aan de kastelein zijn toog

Al eeuwenlang beschouwend, hoog in het vaandel God, Gezag en Vaderland
Zetten onze Oisterwijkse gilden aloude waardevolle tradities trouw voort
De gildebroeders, mannen van stavast, houden zo een rijke folklore in stand
Moge die fiere gilden ons altijd blijven tonen wat bij het gildewezen hoort

Terug naar alle gedichten van Ton van de Wouw